Laughan World

Odłamki, okruchy i echa z Hanoweru

Z podsłuchanych rozmów:

Kobieta w krótkich spodenkach podeszła do Miles’a w trakcie przerwy i poprosiła go, żeby przesunął jaj punkt połączenia. Odmówił. Powiedział, że dokona tego sama. Mówiąc, że porozmawiają później odszedł.

Dolny dysk: uwaga i temperatura

Miles pokazał sposób na ochronę i skupienie uwagi na dolnym dysku(dolna część tułowia z ośrodkami witalności włącznie).
Cel: skupienie uwagi na środku naszego ciała, na naszym prawdziwym centrum; jeśli jest nam zimno w ten obszar to uwaga podnosi się i przechodzi do głowy
Sposób: Miles i Gavin podnieśli swoje czarne podkoszulki i pokazali elastyczne bandaże owinięte dookoła ich bioder. Mówili, że jest to szczególnie ważne gdy jest zimno i polecali noszenie podobnych opasek najlepiej pod odzieżą, żeby nie wzbudzać niepotrzebnej sensacji.

Tensegrity

Na seminarium przedstawione były serie:

• Podchodzenie idei własnego ja
• Ścieranie osobistej historii

( Myślimy, że jeśli zmienimy środowisko będziemy przebywać z ludźmi, którzy nic o nas nie wiedzą i nie będziemy nic im mówić o sobie to jest to równoznaczne z pozbyciem się osobistej historii. Prawdą jest, że w takim przypadku nasza historia “pójdzie za nami”. Wyzwolenie się od niej tak naprawdę oznacza zatrzymanie, pozbycie się ja-ja-ja- rozumu, który mówi nam kim jesteśmy i ciągle dokonuje ocen nas samych(lub jak kto woli siebie samego) i innych ludzi.)

• Ćma
• Mapowanie całkowitej percepcji(połączone mapowania ciała fizycznego i energetycznego).
• Ćwiczenie z zapałkami

Miles o swojej niemieckiej babce z hiszpańskiej części jego rodziny.

Miles opowiedział historię o swojej pełnej pasji babce(nauka języków obcych, podróże, uprawa roślin ? to tylko niektóre z jej zainteresowań), która w wieku 97 lat zakończyła życie skacząc z okna swojego apartamentu. Mówił o swoim spotkaniu z nią gdy była już zniedołężniała , a o czym dowiedział się kilka miesięcy później, już po jej śmierci od swojej matki ? babka na okres wizyty ukochanego wnuka przywróciła swój dawny, odeszły stan, w którym była tą osobą co dawniej – pełną pasji i radości życia. Miles powiedział o reakcji Carol Tiggs, gdy opowiedział jej tę historię: to nie było tylko przesycone uczuciami spotkanie ukochanych osób. Babka czując, że traci wszystko to co kochała przez całe swoje życie(zaczęła nie poznawać bliskich, nie można było się z nią porozumieć) spotkała się nie tylko z wnukiem, ale też z Intencją. W czasie tego popołudnia nie tylko piła herbatę i radośnie śmiała się. Zamierzała ocalenie resztek swojej energii – i właśnie skok z parapetu okiennego, który przyniósł śmierć jej ciału miał ocalić wszystko co kochała w swoim życiu.

Rekapitulacja

Rekapitulacja była głównym tematem seminarium. Każda z nauczanych serii Tensegrity stanowiła przygotowanie do niej. Przedstawiono sposób rekapitulacji w parach: dwie osoby siedzą oparte plecami o siebie.

Z pytań i odpowiedzi

P: Jeślibym się przeniósł do Los Angeles, to czy będę robił większe postępy na ścieżce wiedzy?

O: A kto Wam powiedział, że mieszkamy w Los Angeles?…Ścieżka wojownika jest tam, gdzie jesteście Wy. Nie ma znaczenia, gdzie się znajdujecie ? tam, gdzie jesteście prowadzicie walkę i odnajdujecie magiczną stronę świata.

P: Czy trzeba wykonywać Tensegrity i jak często?

O: Wyobraźcie sobie, że siedzicie w zamkniętym pokoju i macie środek-sposób, aby zobaczyć inne pokoje, a może nawet niebo. Wykorzystacie go?

P: Czy powinniśmy rozrywać nasze stare związki?

O: Powinniśmy dokonać ich rekapitulacji, a nie zerwać je. Rekapitulować i oczyszczać je, szczególnie związki uczuciowe(polishing the links of affection).

Zakończenie pierwszego dnia

W czasie wykonywania Ćmy nad podestem, z którego instruktorzy prowadzili seminarium zaczął krążyć motyl. Tak czy inaczej pod wpływem tego znaku-impulsu Cleargreen zdecydowało się na przedstawienie scenki Magicznego Teatru. Była to rozmowa dwóch naukowców badających owady(Darien i Gavin). Mówili o tym jak są pogrążeni w swoje poszukiwania. Jeden powiedział: “Widzę czasami wokół siebie cienkie, lśniące nici i chciałabym się wspiąć po nich do góry. Wiesz? Nie raz już tak robiłem?” Oboje wstali i zaczęli wykonywać Ćmę. Powoli osoba po osobie wszyscy zgromadzeni przyłączyli się.

Historia Darien, czyli CC krawcem.

Pewnego razu CC zadzwonił do niej i jeszcze jednej(A.) i zaprosił je do siebie do domu. Poprosił , gdy już były u niego, A., żeby przyniosła z drugiego pokoju dwie torby. Były w nich ubrania. Zaproponował im żeby coś przymierzyły. Dziewczyny zaczęły przeglądać. To co było za małe odkładały, to co za duże na druga kupkę. CC spytał Darien: “Umiesz szyć?” “Trochę” – odpowiedziała. A. znalazła piękny szary kostiumik , tylko spódnica była szeroka w tali, a rękawy przydługie. CC wyciągnął z szafeczki podstawowe przybory krawieckie i zaczął dopasowywać A. kostium, tak aby pasował od jej figury i stylu. Darien wzięła do domu kilka rzeczy – umówili się, że przyjdzie jutro i pokaże co udało się jej z nimi zrobić, jak je poprawiła. Na drugi dzień Darien wzięła się do pracy. Dopasowywała, przeszywała pracując z pasją , ale kiedy zakończyła choć ogólnie wszystko wyglądało dobrze, to po bliższej obserwacji można było się dopatrzyć zmarszczeń i sterczących nitek. Trochę ją to rozstroiło, ale trzeba było już iść do CC. Kiedy CC zobaczył jej prace, był bardzo zadowolony i chwalił ją, a kiedy Darien zwróciła jego uwagę na wszystkie niedociągnięcia powiedział: “Nie trzeba być idealnym, rób na tyle dobrze, na ile możesz (do you best)”.
Darien zakończyła swoją opowieść takimi słowami: Nie próbujcie być idealnymi. Niektórzy ludzie dążą do tego i kiedy im się to nie udaje, to w ogóle nic nie próbują zmienić. Kiedy piszesz listę do rekapitulacji pisz to co możesz sobie przypomnieć. Jeśli nie pamiętacie nazwiska nauczyciela matematyki w 6 klasie napiszcie po prostu: “nauczyciel matematyki w 6 klasie”.

Zakończenie seminarium

Na koniec Darien powiedziała, że piosenki typu: “I love you baby” nie mówią o prawdziwej miłości. Następnie był wyrecytowany tekst utworu Beatles “In my life”, który wg. Darien oddaje uczucie jakie żywią wojownicy do ludzi i rzeczy spotykanych na swojej drodze. Nie pozostało już nic innego jak tylko zaśpiewać: dwie gitary plus Gavin jako głos prowadzący dały niezły efekt. Piosenka została zagrana i zaśpiewana powtórnie na bis z udziałem zgromadzonej publiczności. Gromkie brawa żegnały Cleargreen-owców opuszczających sale.

Dla Spaceru Nad Przepaścią:
Lumbago de Salwador i Jadwiga von Ostin