Laughan World

” – Musisz zrobić wszystko co możesz i wtedy dopiero mówić: ”

” – Boże zmiłuj się! “

-  G. I. Gurdjieff

Idea czwartej drogi jest silnie związana z Gurdzijewem, ponieważ to on był pierwszą osobą, która użyła takiego terminu. Dużą ilość jego dysput na temat tej idei znaleźć można w książce Uspieńskiego związanej z okresem nauczania w Rosji, pt W poszukiwaniu cudownego. W jego własnych pismach, idea czwartej drogi nigdzie się w formie pisanej nie pojawia, ani Gurdzijew nigdzie o niej bezpośrednio i publicznie nie wspomina,  (podobnie jak z jego nauczaniem enneagramu). W początkowej fazie nauczania będąc jeszcze w Rosji, w taki sposób opisał trzy tradycyjne i dobrze poznane drogi rozwoju.
1.    Droga Fakira, wymagająca wysiłku ciała.
2.    Droga Mnicha, wymagająca poświęcenia i koncentracji współodczuwania.
3.    Droga Jogina, wymagająca dużej koncentracji umysłowej.
W czwartej drodze, [wojownika?] wysiłek jest koncentrowany na wszystkich tych trzech drogach jednocześnie: Ciało, uczucia i umysł – razem. Jest to harmonijny postęp, który nauczany jest w Instytucie Gurdzijewa Harmonicznego Rozwoju Człowieka. W pewnym stopniu, jego seria ruchów albo “święta gimnastyka” uosabia to podejście. (Raczej w samym praktykowaniu nauki, a nie w publicznym mówieniu czy pisaniu o niej czegokolwiek.) Jego wewnętrzne ćwiczenia fizyczne, a dokładnie tych kilka które są znane, zwykle podnoszą do potęgi mentalną koncentrację tworząc połączenie z fizycznym wysiłkiem; uczucia także są spontanicznie włączane w ten stan “bycia.”
Jest to zupełnie inna metoda, dlatego czwarta droga wymaga własnego rodzaju społecznej organizacji. Tak jak to zostało objaśnione i ulegało zmianom z grupy na grupę. Jednak, w porównaniu z tradycyjnymi trzema drogami, czwarta nie wymaga oddzielenia siebie od warunków stawianych przez zwykłe codzienne życie. Naprawdę, Gurdzijew często wskazywał, że warunki te były zawsze idealne, a zwłaszcza w czasach różnych niepokojów społecznych, celem “obudzenia procesu,” o którym właśnie tak mawiał i silnie popierał, a który jest integralną częścią skuteczności czwartej drogi. Równocześnie z nią jest niezbędna praca umysłowa, która jest podstawą rozwoju. Oto dwa powody takiego postępowania: Różne typy ludzi widzą tę samą rzecz na różne sposoby, grupa pracująca razem może otrzymać kompletne zrozumienie (bardzo istotne jest by “grupa robocza” zawierała w sobie pełną grupę różnych typów ludzi, grupa taka nie jest czysto przypadkowa). Różnice pomiędzy ludźmi mogą prowadzić do “użytecznego tarcia” które to tarcie dostarcza energii dla wewnętrznej pracy. Aby takie “ścieranie się,” aby stało się czymś przydatnym i konstruktywnym, musi całkowicie i dobrowolnie być podejmowane z poczuciem humoru, inteligentnie i z sercem. Gurdzijew powiedział też: “w czwartej drodze jest wielu nauczycieli.” To oczywiste ponieważ przy tej rozpiętości obszarów działania wymagana jest rozmaitość wizji.

Czwarta droga nie polega na przyleganiu do rytuału, lub ślepym posłuszeństwie albo pogoni za pojedynczą ideą, ale polega na zrozumieniu. Opiera się ona raczej na odgórnej mobilizacji organizmu, wywołanej wszechstronną aktywnością, która zwiększa wysiłki, ale nie jest też jakimś chemicznym substytutem który jest wymuszonym pobudzeniem. Dlaczego w takim wypadku czwarta droga jest przedstawiana jako coś nowego? Do dziś, choć minęło już ponad 50 lat od śmierci Gurdzijewa, trudno jest znaleźć sensowne wyjaśnienia dla źródeł jego pomysłów i idei. Odpowiedz na to pytanie w pierwszej chwili wydaje się niemożliwa, ponieważ najpierw powinniśmy wprowadzić pewne nowe wyrażenia, które nadal niestety nie są jeszcze w pełni opisane lub skrystalizowane. Pojawiły się twierdzenia, że naszym czasom patronują szybkie zmiany i nadzwyczajne niepokoje ducha, te nowe impulsy potrzebują dostać się do świadomości ludzi, ale nie mogą uczynić tego zbyt szybko ponieważ najpierw muszą zostać wytłumaczone i opisane przez istniejące już tradycyjne drogi, gdy to nastąpi, będzie wtedy możliwy pełny zakres ich przyswojenia.

To już wszystko co wiem i przeczytałem w różnych źródłach na ten temat. Dokładny i pełny opis Czwartej Drogi znalazłem tu: http://xorceria.com/teksty/ela/czwarta_droga.html Link zamieszczam ponieważ tekst jest chroniony prawem autorskim, więc nie można go kopiować. Zawartość jest bardzo interesująca i naprawdę godna polecenia.

Temat ten poruszyłem ponieważ dość często dostrzegłem pojawiające się niesamowite porównania oraz poszukiwanie wspólnego mianownika pracy Castanedy i Gurdzijewa. Postanowiłem ten temat w końcu odrobinę zbadać by dowiedzieć się czemu różni autorzy łączą akurat te dwa nazwiska. W tej chwili nie mam żadnego więcej zdania na ten temat, ponad to co tu już napisałem. Jeśli ktoś ma więcej wiedzy z tego zakresu to proszę o kontakt.

Piotr

spacer_n_p@wp.pl

14.10.2008